Sunday, February 19, 2012

യാത്രാമൊഴി


യാത്രാമൊഴി
ഇത്രനാള്‍ രാപ്പാര്‍ത്ത അഗ്നികുടീരത്തെ
വിട്ടു ഞാന്‍ പോകുന്നു ഓമലാളെ 
നോവുന്ന ഹൃത്തടം തേങ്ങുന്ന മാനസം 
തോരാത്ത കണ്ണുമായി പോയ്‌മറയാം

വേലിക്കല്‍ നിന്നെന്നെ മാടിവിളിക്കുന്ന 
തുമ്പപ്പൂ മലരിനും യാത്ര ചൊല്ലാം 
മുറ്റത്ത്‌ പൂക്കുന്ന മുക്കുറ്റിപ്പെണ്ണിന്‍റെ
കവിളത്ത് ഞാനൊരു മുദ്രചാര്‍ത്താം

മാറത്ത് ചാഞ്ഞെന്‍റെ ദേഹത്ത് വീഴുന്ന 
കണ്ണുനീര്‍മുത്തുകള്‍ ബാക്കിവെയ്ക്കാം
കാലം പറഞ്ഞതും ചൊല്ലാന്‍ മറന്നതും 
ഒരുപോലെ ഈ നെഞ്ചില്‍ ചേര്‍ത്ത് വെയ്ക്കാം 

അരുതാത്ത വാക്കുകള്‍ അറിവിന്‍റെ നീരുകള്‍ 
അടരാതെ കല്പാന്തമേറ്റിവെയ്ക്കാം 
ഒടുവില്‍ എന്‍ ചുടലയ്ക്ക് കൂട്ടിരിക്കുന്ന നീ 
ഒരു കാലം എന്നെ വെറുത്തു പോകാം 

എങ്കിലും പ്രാണനേ...പിരിയുന്നു ഞാന്‍ വഴി 
ഇനി നമ്മള്‍ കാണുമോ? പാരിടത്തില്‍!!!
ഒരുവേള ഈശ്വരന്‍ കരുതിവെച്ചാല്‍ - തമ്മില്‍ 
ഒരുമിച്ച് ചേരുവാന്‍ യാത്രചൊല്ലാം. 

8 comments:

  1. കവിത നന്നായി കൂട്ടുകാരാ..
    കഥകളും വായിച്ചു.
    ജീവിത യാധാർഥ്യങ്ങളുടെ ഉള്ളറകളിലേക്കു വേരുകളൂന്നിയ രചനകൾ..!
    എഴുത്ത് തുടരുക ..
    ആസംസകളോടെ..പുലരി

    ReplyDelete
  2. ഈ പ്രോത്സാഹനത്തിന് ഒരുപാട് നന്ദി
    ഡിയര്‍

    ReplyDelete
  3. noushad bhai...i also joined you. good blog..congrats..me and gafoor at " www.arunarsha.blogspot.com "

    ReplyDelete
  4. നല്ല കവിത. എവിടെയോ ഒരു അക്ഷരപ്പിശകു കണ്ടു. തിരുത്തുക

    വേലിയ്ക്കള്‍

    ReplyDelete
  5. പ്രിയ അരുണ്‍ ആര്‍ഷ
    താങ്കളുടെ ഈ കയ്യൊപ്പിനു ഒരുപാട് നന്ദി

    ReplyDelete
  6. പ്രിയ കുസ്മം ചേച്ചി,
    താങ്കളെപ്പോലെ ഒരു വലിയ എഴുത്തുകാരിയുടെ
    ഈ കയ്യൊപ്പ് കിട്ടിയത് എന്‍റെ ഭാഗ്യം
    വളരെ നന്ദി അറിയിക്കുന്നു

    ReplyDelete
  7. Theme ok
    the picture slightly an exaggeration..!

    ReplyDelete
  8. ഡിയര്‍ മനാഫ് ഭായ്
    വളരെ നന്ദി ഈ പ്രോത്സാഹനത്തിന്

    ReplyDelete

വഴികൾ

വാതിലുകൾ തുറന്നു കിടക്കുമ്പോഴും നാം ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്നു! നന്മയുടെ പർവതങ്ങൾ, സഹാനുഭൂതിയുടെ സമതലങ്ങൾ, ഉത്ഭവത്തിന്റെ കാനനങ്ങളും ഒരു വിള...