Tuesday, September 8, 2015

ഇത്ഖ്:


ഇത്ഖ്:

പക്ഷി കരയുന്നു
ഒരു പക്ഷി കരയുന്നു
കരയിൽ കാലം പിടയുന്നു
കവിളിൽ നീരുകൾ, നീരിൻ ചാലുകൾ
കഥ, കദനം:

വിട ലോകമേ......വിട-പറയുവാൻ
കടമാണ് ജീവിതം, പിന്നെ-
ആരോട് വിട പറയണം
കടം വാങ്ങിയ ജന്മത്തിനും,
ചേക്കേറിയ കൂടിനും

തിര കവരുന്നു കര
കാല് വഴി ...ഒടുക്കം , ഇതാണ് -
തുടക്കവും
മാറിയൊഴുകുന്ന നദിയിൽ- ജീവിത
ചരടുകൾ കോർക്കുന്നു കാലം

ചീവിടിൻ തേങ്ങലിൽ -കർണ്ണം
തകരുന്നു, കവികൾ മൗനം:
തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നു കാലം
വിലാപം, വിധി

വികൃതിയാണ് -ഞാനും എന്റെ
വികൃതമായ തികട്ടലും
കരയുകയാണ് ദൈവവും-പിന്നെ
ഞാനും, അനാഥനാണ് -ഞാനും
പിന്നെ ദൈവവും

വളരുന്നു നിഴലുകൾ-മുന്നിൽ
ഞാനും, നമ്മളും:
ഇത് കഥയാണ് ,വെറും കഥ:
പിന്നെ-പതം പറച്ചിലും.

No comments:

Post a Comment

വഴികൾ

വാതിലുകൾ തുറന്നു കിടക്കുമ്പോഴും നാം ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്നു! നന്മയുടെ പർവതങ്ങൾ, സഹാനുഭൂതിയുടെ സമതലങ്ങൾ, ഉത്ഭവത്തിന്റെ കാനനങ്ങളും ഒരു വിള...