Saturday, September 17, 2011

ഭാരതീയന്‍


ഭാരതീയന്‍

ചിന്തകള്‍ എന്തിനോ അന്തിച്ച് നില്‍ക്കുമ്പോള്‍
പൊന്തുന്നു ബന്ധങ്ങള്‍ മാനസം തന്നില്‍
അന്തിക്ക് നേരത്തെ ചേക്കേറും ചില്ലയില്‍
കണ്ണുകള്‍ തേടുന്നു കൌതുകം മാത്രം


ജീര്‍ണ്ണിച്ച മാറാപ്പ്‌ തോളെല്ലില്‍ തൂങ്ങുന്നു
ചാലിച്ച വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ സ്വപ്നത്തില്‍ കാണുന്നു
മെല്ലിച്ച കോലങ്ങള്‍ എന്നെ തളര്‍ത്തുന്നു
ചിലമ്പിച്ച വാക്കുകള്‍ മാറ്റൊലി കൊള്ളുന്നു

പാലമരചോട്ടില്‍ പാട്ടൊന്ന് കേള്‍ക്കുന്നു
ചോര മണക്കുന്ന നാവുകള്‍ നീട്ടുന്നു
അട്ടഹാസച്ചിരി ദിക്കില്‍ മുഴങ്ങുന്നു
പെട്ടന്ന് മുല്ലപ്പൂ ഗന്ധം പരക്കുന്നു

കരയാത്ത കണ്ണുകള്‍ നിണമായി മാറിയോ
പോള്ളാത്ത ദേഹവും വെന്നീരായ് നീരിയോ
വെട്ടാത്ത കയ്കളെ പണ്ടേ മുറിച്ചുവോ
തട്ടിപ്പോളിചെന്‍ ശിരസും തകര്‍തുവോ

പൊട്ടിത്തെറികുവാന്‍ വെമ്പുന്ന ലോകമേ
ഞെട്ടറ്റു വീഴുന്ന കുഞ്ഞിന്‍ അലര്‍ച്ചയില്‍
ഒട്ടും കുലുങ്ങാത്ത കല്ലാം മനസ്സിനെ
ധീരന്‍ എന്നാണോ? പുകഴ്ത്തുക മാലോകര്‍

പൈതങ്ങള്‍ അമ്മതന്‍ മാറിലോ തപ്പുന്നു
കാട്ടാള ഹസ്തവും എന്തിനോ നീങ്ങുന്നു
നില്‍ക്കുക ഞാനെന്‍ അമ്മയെ നോക്കട്ടെ
ചുറ്റിനും കൂടിയോര്‍ ഒന്നങ്ങു മാറുക.

No comments:

Post a Comment

"മാറ്റൊലി"

പാതയ്ക്കരിലൊരു പാറാവുകാരന് ‍ പാതിമിഴി പൊത്തിക്കരയണുണ്ട് പാതിരാനേരത്ത് പാതയൊഴിഞ്ഞിട്ട് പട്ടണം മറപറ്റി തേങ്ങണുണ്ട്   ...